کیارستمی: موضوع یا مولف

درباره عیاس کیارستمی دست کم ۲۸ فیلم ساخته شده‌ است. این تعدادی است که امید نجوان در مقاله‌ای در فصلنامه‌ی «سینما حقیقت» (شماره تابستان ۱۳۹۵) فهرست کرده است. تعدادی از این فیلم‌ها در نوشته دیگری معرفی کرده‌ام. نگاهی به این فیلم‌ها نکات جالبی را روشن می‌کند.

بیشتر این فیلم‌ها را نزدیکان عباس کیارستمی ساخته‌اند. دو فیلم کار پسرش بهمن کیارستمی است، دو فیلم را حمیده رضوی فقید که از دوستان او بوده ساخته، دو یا سه فیلم را هم سیف‌الله صمدیان که باز از دوستان و همراهان کیارستمی در بسیاری از سفرهایش بوده است.

نکته دیگر این که هیچیک از کسانی که درباره کیارستمی فیلم ساخته‌اند، خود را در حدی ندانسته‌اند که درباره سینمای او اظهارنظری بکنند.

نکته سوم این که کارِ تقریباً همه‌ی آن‌ها محدود شده است به ثبت لحظه‌هایی از شیوه کار کیارستمی در پشت صحنه فیلم‌هایش، حضورهای اجتماعی او در جشنواره‌های بین‌المللی و اظهارنظرهای او درباره موضوعات مختلف مانند سینما، فیلم‌های خودش و زندگی به طور کلی. فیلم‌هایی که فیلمسازان خارجی درباره او ساخته‌اند هم از این قاعده مستثنا نیستند. بیشتر این‌‌ها را فیلمسازانی ساخته‌اند که از ستایشگران کیارستمی بوده‌اند. ادامه‌ی خواندن

:Share
  • del.icio.us
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Facebook
ارسال شده در سینمای ایران, سینمای مستند | برچسب‌شده , | یک پاسخ

فیلم‌های مستندی درباره عباس کیارستمی

کیارستمی جلوی دوربین

سفر به دیار مسافر (بهمن کیارستمی، ۱۳۷۳، ۱۲ دقیقه)

سال‌ها بعد از ساخت فیلم مسافر عباس کیارستمی به دیدار حسن دارابی بازیگر خردسال این فیلم که اکنون مردی متاهل است می‌رود. بهمن کیارستمی در این سفر پدر را همراهی می‌کرده و از این دیدار فیلم گرفته است. حرف‌های دارابی درباره صحنه چوب خوردنش از دست ناظم و این که در این صحنه واقعاً درد می‌کشیده است و این درد کشیدن بازی نبوده، شنیدنی است و می‌تواند در تشریح شیوه بازی‌گیری کیارستمی (و دیگر فیلمسازان کودک) مورد استناد قرار گیرد

 

عباس کیارستمی؛ افکار و حقایق (ژان‌پی‌یر لیموزین، ۱۳۷۴، ۵۲ دقیقه)

اولین فیلم بلندی که یک کارگردان خارجی درباره کیارستمی ساخته است. در این فیلم با کیارستمی در سفری به شمال همراه می‌شنویم و به حرف‌های او درباره فیلم‌هایی که در این خطه ساخته گوش می‌دهیم. در صحنه‌ای از فیلم، کیارستمی با اشاره به جاده زیگزاگ مشهور فیلم خانه دوست کجاست (که حالا دیگر آن قدرها باشکوه و زیبا نمی‌نماید) و با اشاره تلویحی به موفقیت‌های جهانی‌اش بعد از این فیلم، می‌گوید شما را نمی‌دانم، اما این جاده من را که به خیلی جاها برد.

در این فیلم از تکه‌های از فیلم سفر به دیار مسافر نیز استفاده شده است.

ژان پی‌یر لیموزین فیلمسازی فرانسوی است که فیلم شب توکیوی او در سال ۱۹۹۸ در بخش نوعی نگاه کن به نمایش درآمد. فیلم او درباره کیارستمی در چارچوب یک مجموعه‌ی تلویزیونی درباره کارگردان‌های جهان ساخته شده است. ادامه‌ی خواندن

:Share
  • del.icio.us
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Facebook
ارسال شده در سینمای ایران, سینمای مستند | برچسب‌شده , | پاسخ دهید:

تب عسل

توجه کرده‌اید فروش عسل در سطح شهر چقدر زیاد شده است. شرکت‌های بزرگ تولید لبنیات عسل تولید می‌کنند، در کنار خیابان دستفروش‌ها شیشه‌های عسل را روی هم چیده و به نمایش گذاشته‌اند و در این جا و آن جا فروشگاه‌های تخصصی عسل افتتاح شده است. افزایشِ عرضه، نشانه‌ی افزایشِ تقاضاست. تقاضای عسل در طبقه متوسط شهری بالا رفته است. این موضوع از چشمان تیزبین دوست مخالف‌خوانم دور نمانده است. دلیل این افزایش تقاضا چیست؟

می‌گوید: معلوم است. تبلیغات مجلات به اصطلاح علمی و پزشکی است که تعدادشان روزبه‌روز بیشتر می‌شود. خودم چند روز پیش هشت مجله پزشکی و بهداشتی و از این قبیل را روی دکه روزنامه‌فروشی شمردم. این‌ها سال‌هاست که دست کم هر دو سه شماره یک بار درباره مزایای عسل برای سلامتی قلمفرسایی می‌کنند. به این‌ها اضافه کنید برنامه‌هایی را که از تلویزیون و رادیو پخش می‌شود و توصیه‌های ده‌ها سایت اینترنتی را به مصرف عسل. منبع همه این‌ها هم مجلات و سایت‌های عامه‌پسند خارجی است. مطالب فارسی تقریباً همه ترجمه‌ی مطالب آن‌ها هستند. حالا تهش چه منافعی وجود دارد، خدا می‌داند. ادامه‌ی خواندن

:Share
  • del.icio.us
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Facebook
ارسال شده در نقد فرهنگ | برچسب‌شده | پاسخ دهید:

زندگی با فهرست‌ها و رده‌بندی‌ها

ده فیلم برتر تاریخ سینما، ده کتابی که پیش از مردن باید خواند، پرفروش‌ترین کتاب‌های هفته، برترین نرم‌افزارهای ذخیره آنلاین اطلاعات، جدول ارزشیابی منتقدان از فیلم‌های روی پرده، رده‌بندی شادترین کشورهای جهان، گران‌ترین بازیکنان فوتبال جهان، کتاب‌ها یا نویسندگانی که جایزه نوبل ادبی گرفته‌اند، دانشمندانی که نوبل گرفته‌اند، رده‌بندی کشورهای صاحب فوتبال آسیا، …

این‌ها فقط نمونه‌هایی هستند از یک جریان تبدیل همه چیز به لیست و رده‌بندی در جهان امروز. و این امر البته مال امروز نیست، اما این روزها شتاب فوق‌العاده‌ای گرفته است. و این لیست‌ها تاثیر زیادی بر داوری‌های ما و مهم‌تر از آن (از دید ترتیب‌دهندگان این فهرست‌ها و صاحبان کالاهایی که در این لیست‌ها طبقه‌بندی می‌شوند) بر خریدهای‌مان می‌گذارند. ادامه‌ی خواندن

:Share
  • del.icio.us
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Facebook
ارسال شده در نقد فرهنگ | برچسب‌شده | یک پاسخ

بغل کردن یا بغل نکردن؟ با نگاهی به قصه‌ای از فریبا وفی

چاپ سوم مجموعه قصه‌های فریبا وفی به نام بی باد، بی پارو را تازگی خواندم. در این کتاب داستان بسیار کوتاهی هست درباره بغل کردن. خانم صدری که تازه از آمریکا آمده راوی داستان را که عادت ندارد نزدیکانش را بغل کند شماتت می‌کند که چرا مادرش را بغل نمی‌کند و درباره فواید بغل کردن داد سخن می‌دهد. بالاخره راوی که به قول خودش چهل سال است مادرش را بغل نکرده، تصمیم می‌گیرد با این که شب دیر وقت است به خانه مادرش برود و او را بغل کند. مادر که حیرتزده است دخترش چرا دیروقت به دیدنش آمده می‌پرسد «با کسی دعوات شده؟» در مدتی که دختر در خانه مادرش است و با هم چای می‌خورند و دختر کارهای خرد و ریز خانه را انجام می‌دهد، از گفت‌وگوی آن‌ که همه‌اش متلک به هم است و خندیدن و یک کلمه حرف محبت‌آمیز بین‌شان رد و بدل نمی‌شود، کاملاً معلوم است که آن دو چقدر یکدیگر را دوست دارند. دختر هر آن که سعی می‌کند مادرش را بغل کند، احساس می‌کند کار مسخره‌ای خواهد بود. تصمیم می‌گیرد برود. می‌نویسد: ادامه‌ی خواندن

:Share
  • del.icio.us
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Facebook
ارسال شده در داستان, نقد فرهنگ | برچسب‌شده , | یک پاسخ